Stëmmt et, dass fréier alles besser war? Et ginn vill innovativ Mesuren. Zum Beispill an der Schoul: Et gëtt Wäert op differenzéierten Unterrecht geluecht, a schaffen no Kompetenze soll d’Enseignéieren an d’Léieren optimal leeden. D’Méisproochegkeet an d’Lëtzebuerger Sprooch ginn analyséiert an diskutéiert bis zum Geet-net-méi. Et gi Projeten ausgeschafft (am Ablack hirer iwwer 80!) déi all Schüler gläich Chancë garantéieren.
Um Aarbechtsmaart: D’Regierungsvertrieder an hir Experte beméien sech op Prospektiounsreesen am Ausland, fir nei Betriber op Lëtzebuerg ze kréien. D’ADEM gëtt personell opgestockt. Leit ouni Aarbecht kréie schoulesch eng «Deuxième Chance» an och verschidden «Formations continues pour adultes» ginn ugebueden. Bei de Bauinfrastrukture mëscht de Staat d’Kaarte mat a gebitt den iwwerspëtzte Präisser Paroli duerch eege Projeten.
Mee all Medaille, maach se nach esou vill blénken, huet e Revers. Mär kënnen net ignoréieren, datt d’Zuel vun de Schoulofgänger ouni Ofschloss an déi vun de Schüler, déi duerchfalen, nach ni esou héich waren, grad esou wéi och d’Zuel vun den Aarbechtslosen an zemools vu de jonke Chômeuren. E Prêt ze kréien, fir en Haus zu Lëtzebuerg ze kafen, ass fir jonk Leit quasi onméiglech ginn. Ëmmer méi Famillje rutschen ënnert d’Aarmutsgrenz, packen de Loyer net méi oder sinn total iwwerverschëld. Aus enger heterogener Gesellschaft gëtt also, ouni datt dës Gesellschaft et selwer mierkt, eng Zwouklassegesellschaft. Mee, wien definéiert dann eigentlech d’Aarmutsgrenz? A wien decidéiert, wéi eng Messagen duerch wéi eng Press wéi vermëttelt ginn?
De fräie Mikro Nadine Ewerling:
